Muhayyel

Description

Kesip atmak istiyordu kulaklarini. Van Gogh da sesten mi kurtulmak istemisti acaba kulagini keserken

Adnan Islamogullari Kuyu, Külhan ve Müntehirin ardindan dördüncü romani Muhayyel ile zihnin arka planinda calisan gürültüyü görünür kiliyor. Bu kez roman, kelimenin omzuna asili bir ugultuyu sahneye cikariyor. Cümle, burada bir aciklama araci degil; bir duyum, bir titresim, bir yürüyüs bicimi. Haric olan kendi temposunda akarken metin, iceride kabaran sesi inceltip keskinlestirerek bir dil iklimi kuruyor, kimi zaman tek bir sözcügü kimi zaman bir görüntüyü uzun uzun isikta tutuyor. Bu, saf estetige sözcüklerle ulasabilmenin delice bir yöntemi gibi.

Muhayyel, okuru olaylarin cizgisine degil, dilin actigi alana cagiran; kücük ayrintilari belirginlestirerek gerilimini duyum üzerinden kuran bir roman. Etkisini büyük iddialardan degil, okurun dikkatini yerinden oynatan ince kaymalardan aliyor. Her sayfada yön duygusu hafifce sarsiliyor, bildik olan baska bir yöne bakmaya basliyor. Muhayyel, okudukca bildiginizi sanip girdiginiz yoldaki ters yöne benziyor.