Icimden Kuslar Havalandi

Description

Giden gittigi yerde sevdiklerini özlememeyi ögreniyor. Ögrenmekle kalmiyor, ezber ediyor. Insanin cigeri yaniyor, ici daglaniyor
özlemeyecegim diye; bir kuru dala, bir solmus güle, suyu cekilmis bir dereye özeniyor… Yalnizlik icinde kocaman bir dag olup kalkip
yürürken, sen kücük bir tas parcasina dönüsmüs kalbinin yanisini seyrediyorsun. Tas yanar mi deme Eliza, tas tutusmaz ama mahvolur,
kimyasi bozulur, tarumar olur, cöker, patlar. Atese maruz kalan tasin yüzeyi iyice kizisir ve sonra dökülmeler, cökmeler meydana gelir,
kirectasina hatta toza dönüsür. Benim sevdiklerim, icinde yasadiklari o güzel ülkem, sehrim, yuvam, her seyim ben onlari özlememeye
calistikca sol yanimdaki boslukta bir tas ve toz yiginina dönüsüverdiler.
Söyle simdi sen beni özlememeye nasil dayanacaksin Ya ben Önce ezber edip sonra unuttugum o atesi icimde nereye saklayayim
Söyle bu acinin kalbimizdeki yeri neresi